भोजपुर । ०७४ असार १२ गते अरुण गाउँपालिका ३, प्याउलीको मरेङडाँडामा मृत भेटिएका तीन बालबालिकाको रहस्यमय घटनाको दोषी अझै पत्ता लाग्न सकेको छैन । असार १० गते साँझबाट हराएका ८ वर्षिय प्रदीप फुँयल, १४ वर्षिया सुष्मा फुँयल र १५ वर्षिय रञ्जित सापकोटा स्थानीय तोरन कार्कीको पोखरीमा मृत भेटिए । तर ४ वर्ष वितिसक्दा पनि प्रहरी र अनुसन्धान निकायले ठोस प्रमाण र नतिजा जुटाउन नसक्दा पिडित परिवारको विचल्ली भएको छ ।
आश्वासन र न्यायले कुनै लछारपाटो नलागेपछि चेतनाथ र रबिन्द्रको परिवारलाई पिडा थपिदिएको छ । न्याय पाउने आश मरेपछि विस्थापित नै हुनपर्यो । अबोध छोराछोरीको असह्य मृत्यूको पिडा र न्याय नपाएपछि चेतनाथ फुँयल र उनकी पत्नी निर्मला गाउँबाट विस्थापित भईसकेका छन् । दोषी पत्ता र राहतको आशमा बाँचेका उनीहरु न्यायको दिप नबलेपछि अन्ततः घरगोठमा ताल्चा र खेतबारी त्यसै छाडेर तराई झरे । ‘न्यायको आश गर्दागर्दै सास जाने भयो, गाउँमा बसेँ अझै कत कष्ट भोग्नुपर्ने हो, मनै अडाउन गाह्रो भयो, तराई झरेँ’ चेतनाथले भने, ‘मृत्यू कसरी भयो भन्ने पनि रिपोर्ट दिएनन्, कतैबाट न सहयोग न न्याय नै पाएँ’ घटनामा मृतक प्रदीप र सुष्माका बाबु चेतनाथ र उनकी पत्नी निर्मला ०७४ साल असोजमै घरबार बेबारिसे छाडेर ईटहरीको हलगडा झरे ।
अहिले विहानबेलुकीको छाक टार्न र कान्छी छोरी पढाउन चेतनाथ एक फर्निचरमा ज्यामी काम गर्छन् । घटनामा आफ्नो कान्छो छोरो रन्जित गुमाएका प्याउली मरेङडाँडाकै अर्का पिडीत रविन्द्र सापकोटाले राज्यले आश्वासन मात्र देखाएर झनै पिडा थपिदिएको सुनाउँछन् ।
आश्वासन र न्यायले कुनै लछारपाटो नलागेपछि चेतनाथ र रबिन्द्रको परिवारलाई पिडा थपिदिएको छ । न्याय पाउने आश मरेपछि विस्थापित नै हुनप¥यो । तात्कालिन भोजपुरका प्रमुख जिल्ला अधिकारी गोमादेवी चेम्जोङले न्यायको पहल गरिरहने बताएपनि अहिलेसम्म अन्य कुनै पक्षले वास्ता नगरेको पिडितको गुनासो छ ।
आश्वासनमै सिमित न्याय र राहत
न्यायको आशमा पिडित परिवार ०७४ भदौ तेश्रो साता सितलनिबासस्थित राष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारी र तात्कालिन गृहमन्त्री जनार्दन शर्माको कक्षसम्म पुगे । त्यसबेला गृहमन्त्री शर्माले मृतक बालबालिकाको परिवारलाई काजकिरीयाका लागि सरकारले जनही साढे ३ लाख दिने घोषणा गरेपनि त्यो रकम पाएनन् ।
न्याय र राहतको प्रतिक्षामा बसेका पिडीत परिवारले पटकपटक सम्बन्धित निकायसम्म विन्ती बिसाएपनि व्यावास्ता गरिएको मृतक रञ्जितका बावु रबिन्द्र सापकोटाको गुनासो छ । सरकारले गरेको वेवास्ताप्रति पिडित परिवार निराश बनेका छन् । रबिन्द्रले भने, ‘सरकारले आश्वासन त दियो तर न राहत आयो न न्यायको कुनै बाटो नै खुल्यो, आशैआशमा मारे’
अनुसन्धानमै प्रहरी
यता जिल्ला प्रहरी भोजपुरका डिएसपी राजकुमार राईले मृतक तीन बालबालिकाको मिसिलहरुका आधारमा ६५ जनाको कल डिटेल, सोधपुछ, ३ वटा लेखापढी गरिएको बताएका छन् । यस्तै विपी कोईराला स्वास्थ्य विज्ञान प्रतिष्ठान धरानले बालबालिकाको मृत्यू पानी डुबेर भएको पोष्टमार्टम रिपोर्ट निकालेको थियो । पोष्टमार्टम रिपोर्टपछि थप ल्याब टेष्टका लागि घटनास्थलको पोखरीको पानी र मृतक बच्चाहरुको श्वासनलीमा अड्किएको पानीका कण ब्यूरोमा पठाएको डिएसपी राईले बताए ।
तीन बालबालिकाको रहस्यमय मृत्यूपछि घटनाको अनुसन्धान गर्न तात्कालिन अञ्चल प्रहरी प्रमुख एसएसपी उत्तरकुमार कार्की र तात्कालिन भोजपुरका डिएसपी काजीकुमार आचार्य नेतृत्वको संयुक्त टोली खटेपनि प्रमाण जुटाउन सकेन । पछि २०७४ साउन १३ गते नेपाल प्रहरीको केन्द्रिय अनुसन्धान ब्यूरो ९सिबिआई० का तात्कालिन डिएसपी दधिराम न्यौपानेको नेतृत्वमा स्थलगत अनुसन्धान टोली पनि आयो । उक्त टोलीले पनि कुनै प्रमाण फेला पार्न सकेन ।
जनप्रतिनिधी मौन
पिडितलाई न्याय दिलाउने प्रतिबद्धता दिएका जनप्रतिनिधी पनि सेलाएका छन् । वर्षौ वितिसक्दा पनि राज्यले घटनाको कुनै ठोस प्रमाण र दोषी पत्ता नलागेपछि जनप्रतिनिधीको पनि चासो हराएको छ । विभिन्न निकायसम्म हारगुहार गरेपनि उपलब्धिविहीन बनेको गाउँपालिका उपप्रमुख विनिता ढकालले स्विकारिन् । भनिन्, ‘न्याय र राहतका लागि हामीले केन्द्रसम्मै दौडधुप लगार्यौ तर कुनै न्याय भेटिएन, राज्यले यो विषयमा चासो दिएन’ पिडित परिवारको न्यायका लागि ढोका ढकढकाउने वाचा दिएका जनप्रतिनिधी पनि मौन देखिएको पिडित परिवारको गुनासो छ । घटनाको अनुसन्धान नै सुस्ताएपछि न्यायको ढोका बन्द भएको चेतनाथले गुनासो पोखे ।
सिलिचुङ डटकमको सहयोगमा
प्रतिक्रिया